Η θεωρία της ελευθερίας

Υπάρχει μια θεωρία στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας που λέει ότι έχουμε ελευθερία σκέψης, έκφρασης και επιλογών. Ελευθερία σκέψης, μια ελευθερία που υπήρχε πριν τα ΜΜΕ, αν υπήρχε. Ο καθένας έκανε τις δικές του σκέψεις και τις δικές του θεωρίες τις οποίες προσπαθούσε να αποδείξει ότι είναι υπαρκτές με δικούς του τρόπους έκφρασης σεβόμενος τους γύρω του. Ελευθερία έκφρασης, μια ελευθερία που αυτή μάλλον αγνοείται από τον μεσαίωνα και πίσω. Ο καθένας μπορούσε να εκφράσει την γνώμη του άφοβα, όποια κι αν ήταν, σεβόμενος τους γύρω του. Χωρίς φόβο ότι θα είχε κάποια τιμωρία. Ελευθερία επιλογών. Ζωής, έκφρασης κ.α.. Εκεί ο καθένας έχει την ελευθερία να επιλέξει ο ίδιος από μόνος του χωρίς να φοβάται να στιγματιστεί (κυρίως) και να χαθεί μέσα στα εμπόδια μιας κοινωνικής τάξης, σεβόμενος πάντα τους γύρω του. Αυτή η ελευθερία των επιλογών είναι σε άλλο πλανήτη.
Και λέω γι αυτές τις τρείς ελευθερίες ( ας πούμε ) γιατί από την παιδική μας ηλικία μας παραμύθιαζαν όλοι ότι υπάρχουν και το πολίτευμα μας τις έχει σαν αρετές. Ποιο πολίτευμα άραγε;… Μεγαλώσαμε με αυτή την αυταπάτη που μας την χάρισαν οι προηγούμενες γενιές απλόχερα και με υψωμένο το δάκτυλο να μας λένε και πολλές φορές με περισσή υπερηφάνεια ότι αυτά δεν είναι θεωρίες ή αρετές, είναι δικαιώματα του πολιτεύματος που έχουμε, όπως και πολλά άλλα δικαιώματα και υποχρεώσεις που διεκδικήθηκαν με αίμα! Ποιού πολιτεύματος άραγε;...
Τι πολίτευμα είναι αυτό που ελέγχει πλήρως τις σκέψεις μας μέσω των ΜΜΕ καθώς αναπαράγει έναν κόσμο αληθοφανή και κάθε μέρα προσπαθεί να πείσει ότι αυτός είναι ο αληθινός και όχι αυτός που υπάρχει έξω απ το σπίτι; Πως μπορούμε να έχουμε καθαρές σκέψεις όταν αναπαράγουν ότι άχρηστο και άσχημο υπάρχει; Πως μπορούμε να εκφραστούμε όπως θέλουμε χωρίς να έχουμε το αίσθημα του φόβου, της καχυποψίας και της κατασκοπίας όταν μας έχουν ασκήσει βία ( ψυχολογική και σωματική ) και όταν βλέπουμε πως η λογοκρισία είναι ακόμα και μέσα στην προσωπική μας ζωή ή στην επικοινωνία μας; Πως μπορούμε να εκφραστούμε την στιγμή που γνωρίζουμε ότι το μόνο επάγγελμα που είναι πιο επικερδές σήμερα είναι η ρουφιανιά; Πως θα μπορούσαμε να έχουμε ευκαιρίες για επιλογές όταν μας έχουν υποβάλει σε ψυχαναγκαστικούς ελέγχους και απαιτήσεις που είναι πάνω από τις δυνάμεις μας;
Γι αυτό λέω πως η ελευθερία της επιλογής είναι σε άλλο πλανήτη… Γιατί αν δεν υπάρχει καθαρή σκέψη που μπορείς παραγωγικά να την εκφράσεις, πως μπορείς να λες ότι έχει επιλογές στην ζωή σου; Και για να τις έχεις αυτές θα έπρεπε να έχεις ένα «έφορο» έδαφος, έχεις;

κουκουβάγια