Απολύσεις-απολύσεις-απολύσεις

Κάτι άλλο πλέον δεν ακούγεται. Και ούτε απολύσεις! Καταργήσεις και μετατάξεις. Και όλα αυτά υπό της διαταγές της Τρόικας για να δανειστούμε κι άλλα κι άλλα κι άλλα. Κλείσιμο της ΕΡΤ 2000 απολύσεις. Κατάργηση Δημοτικής Αστυνομίας 4000 απολύσεις. Άγνωστος ο αριθμός απολυμένων ιατρονοσηλευτικού προσωπικού από Σωτηρία, Αγία Βαρβάρα, Δαφνί και άλλων νοσοκομείων και κέντρα υγείας σε όλη την Ελλάδα που ήδη έκλεισαν και θα κλείσουν. Κατάργηση 52 οργανικών θέσεων καθηγητών κυρίως από Τεχνικά Επαγγελματικά Λύκεια σαν αρχή 2500 απολύσεις. Για το άμεσο μέλλον άγνωστος ο αριθμός απολυμένων εκπαιδευτικών από σχολεία που έκλεισαν, κλείνουν, θα κλείσουν. Άγνωστος αριθμός απολυμένων στον ιδιωτικό τομέα από κλείσιμο επιχειρήσεων. Αλλά δεν είναι μόνο οι απολύσεις που γίνονται. Ή μάλλον πιο σωστά οι μετατάξεις και οι επιλεκτικές προσλήψεις! Είναι και οι παραιτήσεις προσωπικού απ όλους τους τομείς εργασίας που κάθε μέρα γίνονται. Και πλέον το κράτος παρέχει τόσο πρόσφορο έδαφος να παραιτηθεί ο κόσμος απ τις δουλείες του όπως η αύξηση ωρών στον ιδιωτικό τομέα, μείωση μισθού και ασφάλειας σε δημόσιο και ιδιωτικό, αύξηση φόρων σε εργαζομένους, κατάργηση δώρων και επιδομάτων σε δημόσιο και ιδιωτικό, μείωση συντάξεων και σταδιακή κατάργηση εφάπαξ και συντάξεων. Σε λίγα χρόνια θα ακούμε σύνταξη και θα λέμε παραμύθια στα εγγόνια μας… « Μια φορά και ένα καιρό ήταν η σύνταξη…» Και μέσα σε όλα αυτά οι αυτοκτονίες. Με μια απλή μέθοδο των τριών μπορούμε να βρούμε πόσοι αυτοκτονούν κατά μέσο όρο κάθε μέρα. Γιατί μόνο αυτό κάνουμε όλοι! Μετράμε νεκρούς! Δεν κοιτάμε να σώσουμε τις ζωές μας! Δεν κοιτάμε να δούμε πως μπορούμε να σώσουμε τις δουλείες μας! Δεν κοιτάμε να σώσουμε τα σπίτια μας! Αυτό που μας μοιάζει είναι το «εγώ» μας και τίποτα άλλο! Μετράμε απολυμένους, φυλακισμένους και νεκρούς και λέμε « Έξω από το σπίτι μου». Έξω από την κατάθλιψη μας, από τον κόσμο μας που τον έχουμε έτσι πλασμένο που θεωρούμε ότι έχουμε όλες τις υπερδυνάμεις των θεών και του σύμπαντος για να μη μας αγγίζει τίποτα. Όμως μας αγγίζει! Μας αγγίζει γιατί κάθε μέρα και μια ομάδα ανθρώπων που πάει στην οποιαδήποτε δουλειά του ακούει «Ευχαριστούμε για την συνεργασία, μπορείτε να πάτε στο λογιστήριο». Και δεν ήταν χθες σε εμάς. Οπότε γιατί να αγχωνόμαστε; Δεν ήταν ούτε σήμερα. Γιατί να καθόμαστε να βάζουμε κακές σκέψεις στο μυαλό! Δεν γίνεται έτσι; Κι όμως! 2500 καθηγητές μετά από κατάργηση των οργανικών τους θέσεων και των ειδικοτήτων που εκπαίδευαν μέχρι τον Ιούνη ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ. Τι σημαίνει αυτό; Πως καταργούνται τα Τεχνικά Επαγγελματικά Λύκεια. Δεύτερες επιλογές πλέον οι μαθητές δεν θα έχουν. Κι εμείς; «Σιγά! Και τι έγινε; Οι περισσότεροι καθηγητές απ αυτούς είχαν σαν χόμπι το μάθημα! Και δεν ήταν καθόλου αξιόλογοι σαν εκπαιδευτικοί!» Βέβαια ξεχνάμε τον πιο βασικό πρόσωπο με τα σχολεία.. Τους μαθητές. Μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες ή οικονομικές υπήρχαν στα σχολεία αυτά και μάθαιναν δωρεάν μια τέχνη που μπορούσε να εκμεταλλευθεί στο μέλλον. Εμείς τι θα κάνουμε; Θα κοιτάζουμε τον όμορφο κόσμο μας μόνο; Το ΕΣΥ επίσης καταργήθηκε ουσιαστικά αλλά το βλέπουμε; Φάρμακα, γάζες, σεντόνια, γάντια τα περισσότερα νοσοκομεία (αν όχι όλα) δεν τα έχουν! Για το όμορφο χαζοκούτι σηκωθήκαμε από τους καναπέδες μας και τρέξαμε όλοι να το ενισχύσουμε! Για την πραγματική μας ζωή, για τα παιδιά μας, για το μέλλον μας ή ακόμα καλύτερα το παρόν μας πότε θα το κοιτάξουμε; Όταν θα βλέπουμε την κάννη του όπλου που έχουμε στρέψει πάνω μας ή την τρύπα από την θηλιά της κρεμάλας; Μιας και είναι στην… μόδα. Αν νιώθουμε έστω και ένα απειροελάχιστο αδικημένοι απ αυτά που γίνονται γύρω μας πρέπει να αντιδράσουμε! Έστω και τώρα!

Κουκουβάγια