Φοίβος Δεληβοριάς

Αγαπητοί Αγάπηδες, δυο μέρες προσπαθώ να μαζέψω τη συγκίνησή μου από τη Νίκαια και είναι πολύ δύσκολο. Γιατί αυτή η συγκίνηση είναι ελεύθερη. Δεν καπελώθηκε, ούτε εμποδίστηκε, ούτε ναρκισσεύτηκε, ούτε αυτοακυρώθηκε. Αν η υπερπροβεβλημένη Ελλάδα των Κομμάτων, των Μεγάλων Εργολάβων, της κοινωνικής μικροψυχίας και της μονοδιάστατης τιμωρητικότητας κάνει αυτό που έκανε πάντα (κλέβει και καταστρέφει, χρησιμοποιώντας πλέον και το φόβο και την ηθικολογία γι'αυτό), η άλλη, καταλαβαίνοντας το νόημα του πιο πηγαίου της τραγουδιού δίνει και κινείται και προσφέρει. Δεν φοβήθηκα ποτέ το γκανγκστεριλίκι, το σκυφτό επιχείρημα, τους οπαδούς που είναι χειρότεροι κι απ’ τους πελάτες. Πώς να μη χαίρομαι που -τουλάχιστον οι νεώτεροι- συνάδελφοί μου δεν έχουν κανένα λόγο να τα φοβούνται ούτε αυτοί- και τα νικάνε με χαρά, με ομορφιά και με απλότητα. Και πώς να μην ενθουσιάζομαι που ο κόσμος που το καταλαβαίνει αυτό είναι πολύ περισσότερος απ'ό,τι επισήμως καταμετράται.Αεικίνητη Νατασσού, Fratello Κωστή, Αφεντικό Μανώλη, Συνιστώσα Στάθη, Διαμάντι Θέμη, Έκρηξη Μαριέττα, Συγκινητικέ Σπύρο, Άψογε Γιώργο, Γενναίοι Radio Sol, Aκριβέ Γεράσιμε και Σύντεκνε Γιάννη, είστε η πιο ωραία μεταφορά που θα μπορούσα να ελπίσω. Κι οι φίλοι , οι συνεργάτες και οι άγνωστοι που βοήθησαν εθελοντικά είναι το καθρεφτάκι που έσπασε. Από πίσω το ποίημα, ο κόσμος, οι φίλοι που θα γνωρίσουμε, θα ζήσουμε μαζί και θα το χαρούμε. Αγάπη, Ματζόρια. Φοίβος.

πηγή