Δυστυχώς δεν έχουμε καταλάβει ακόμα…

Τελικά ποιος φταίει για όσα μας συμβαίνουν και όσα θα μας συμβούν και στο μέλλον; Το κακό το ριζικό μας;
Μήπως τελικά είναι αλήθεια ότι φταίμε κι εμείς, αφού μαζί τα τρώγαμε, άρα ήρθε η ώρα να πληρώσουμε ότι μας αναλογεί;
Κάποιους άλλωστε τους βολεύει πολύ κάτι τέτοιο…
Σε τελική ανάλυση έχουμε όλοι καταλάβει ποιο είναι ακριβώς το παιχνίδι που παίζεται τα τελευταία χρόνια και ποιες σκοπιμότητες εξυπηρετεί;
Βέβαια στα Χανιά, που λίγο η θάλασσα, λίγο ο ήλιος και το χρήμα που αφήνουν οι τουρίστες, και λίγο βέβαια η δήθεν κουλτούρα μας, η κρίση για αρκετούς δεν έχει κάνει έντονη την εμφάνιση της.
Ίσως κάτι ανάλογο να συμβαίνει και σε άλλες πόλεις – και είναι αρκετές- που έχουν κοινά χαρακτηριστικά με τα Χανιά.
Η αυταπάτη βέβαια πως όλα θα συνεχιστούν ως έχουν , η ακόμα ότι κάποτε θα τελειώσει αυτή η ιστορία κυριαρχεί στον τόπο.
Άντε ας την πούμε κι ελπίδα.
Δυστυχώς, όταν ανακαλύψουμε όλοι πως το μέλλον δεν θα είναι φωτεινό, θα είναι πολύ αργά.
Δεν είναι και πολύ εύκολο να προσδιοριστεί, αν ο χρόνος που μένει μας δίνει τη δυνατότητα να διορθώσουμε τα λάθη μας και να αρχίσουμε να αντιστεκόμαστε, να αντιδρούμε.
Το πιο πιθανό πάντως είναι αυτός ο χρόνος να έχει λιγοστέψει πολύ…
Αν όμως αφήσουμε στην άκρη των ωχαδερφισμό μας και αρχίσουμε να νοιαζόμαστε, για όσα συμβαίνουν, αλλά και να αναρωτιόμαστε τι άλλο μας περιμένει, τότε θα καταλάβουμε και ποιο είναι το μέλλον μας, και τι οφείλουμε να κάνουμε, για να το αλλάξουμε.
Γιατί ας είμαστε σίγουροι, πως το μέλλον που μας ετοιμάζουν δεν θα είναι το μέλλον που ονειρευόμαστε.

Ramon