Πορεία στο Ρέθυμνο ενάντια στην καταστροφή, το ξεπούλημα και την κερδοσκοπία

Κάλεσμα στη μηχανοκίνητη & πεζή πορεία στο Ρέθυμνο Τετάρτη 15/10/14 ενάντια στην καταστροφή, το ξεπούλημα, την κερδοσκοπία και την προσβολή στη ζωή και τη νοημοσύνη των τοπικών κοινωνιών!

Το Παγκρήτιο Δίκτυο Αγώνα κατά των β-ΑΠΕ συμμετέχει στην μηχανοκίνητη και πεζή πορεία στο Ρέθυμνο, που αποφασίστηκε από την λαϊκή συνέλευση των χωριών του Αγίου Βασιλείου και διοργανώνεται από τις Επιτροπές Αγώνα Αγίου Βασιλείου και την Συντονιστική ομάδα Ρεθύμνου του Παγκρήτιου Δικτύου με την συμμετοχή επιτροπών αγώνα από όλους τους νομούς της Κρήτης.

Η περιβαλλοντική αδειοδότηση από το ΥΠΕΚΑ του υβριδικού- αντλησιοταμιευτικού τέρατος της θυγατρικής της EDF (με 106 ανεμογεννήτριες από τις οποίες 48 στο νομό Χανίων και οι 58 στον δήμο Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου και δυο δεξαμενές αντλησιοταμίευσης στο Αζιλακόδασος, στα όρια των νομών Ηρακλείου και Λασιθίου, η καθεμιά για 1.200.000 κυβ.μ.) έρχεται να επιβεβαιώσει, πέρα από κάθε αμφιβολία, το είδος της «ανάπτυξης» που έχει αποφασίσει η συγκυβέρνηση για την Κρήτη υπηρετώντας τα συμφέροντα των πολυεθνικών σε βάρος του περιβάλλοντος και των πολιτών.

Τα βουνά του νησιού παραχωρούνται συστηματικά μέσω δασικών χαρακτηρισμών στις εταιρείες παραγωγής ενέργειας για τοποθέτηση αιολικών: χιλιάδες στρέμματα κτηνοτροφικής και γεωργικής γης αλλάζουν χρήση. Η πρωτογενής παραγωγή και ο τουρισμός πλήττονται καίρια. Μετά το ξεπούλημα της γης, έρχεται να προστεθεί και το ξεπούλημα των νερών μας.

Τα υπόγεια και επιφανειακά νερά της Κρήτης αποκτούν πλέον ενεργειακή χρήση.

Μονοπωλιακοί ενεργειακοί κολοσσοί όπως η γαλλική EDF (που προωθεί την πλειονότητα των υβριδικών έργων στην Κρήτη) θα διαχειρίζονται εκτός από την παραγωγή ενέργειας και τους υδάτινους πόρους του νησιού, προωθώντας με αυτό τον τρόπο την ιδιωτικοποίηση του νερού που είναι δημόσιο αγαθό και η πρόσβαση σ αυτό είναι αναφαίρετο και προστατευμένο δικαίωμα κάθε πολίτη.

- Καλούμε όλη την Κρήτη να ξεσηκωθεί απέναντι στην καταστροφή, το ξεπούλημα, την κερδοσκοπία και την προσβολή στη ζωή και τη νοημοσύνη των τοπικών κοινωνιών!

- Καλούμε τον κάθε πολίτη να διαδηλώσει την αντίθεση του στο έργο αυτό και σε κάθε άλλο έργο που απειλεί τον άνθρωπο και το περιβάλλον.

- Καλούμε όλους στην μηχανοκίνητη και πεζή πορεία που θα γίνει στο Ρέθυμνο την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2014


ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ :
10.30 Τρία Μοναστήρια (μηχανοκίνητη πορεία),
11.00 Δημαρχείο Ρεθύμνου (πεζή πορεία προς την Αντιπεριφέρεια Ρεθύμνου)

Όταν οι Ναζί ακρωτηρίαζαν τους ήρωες της Κρήτης

Μια απίστευτη ιστορία πόνου και αντίστασης από τα χρόνια της Κατοχής.

Του Νίκου Ψιλάκη

Αναδημοσιευση απο το Karmanor.gr

Του έβγαλαν ένα – ένα τα δόντια. Δεν μίλησε!

Του έκοψαν ένα – ένα τα δάκτυλα. Δεν μίλησε!

Άρχισαν να του πετσοκόβουν πόδια και χέρια. Δεν μίλησε!

Κι όταν βρέθηκε κάτω από τα γερμανικά τανκς είχε ακόμη τη δύναμη να περιφρονήσει τους δήμιους του!

Ήταν παιδί, στα δεκαοχτώ του, γεμάτος όνειρα. Προτίμησε να πεθάνει ελεύθερος παρά να ζει με το στίγμα του κιοτή. Τον έλεγαν Σταύρο Ανδρεαδάκη. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Σοκαρά της Κρήτης.

Την ιστορία του Σταύρου Ανδρεαδάκη δεν την ήξερα. Τη διάβασα φέτος τον Σεπτέμβρη σε ένα φωτοτυπημένο, αλλά επαρκώς τεκμηριωμένο, φυλλάδιο γραμμένο από τον φιλίστορα δικηγόρο κ. Γιώργο Καρτσωνάκη. Το επόμενο πρωί βρισκόμουν στο Σοκαρά, ένα μικρό χωριό κοντά στο Ασήμι. Δεν είχα ξεκαθαρίσει τι ακριβώς αναζητούσα. Θεώρησα την επίσκεψη σαν ένα ταπεινό προσκύνημα στη μνήμη του ήρωα που δεν γνώρισα. Κατέληξα να γράφω ένα, επίσης ταπεινό, κείμενο – σπονδή. Ο Σταύρος, ετών δεκαοχτώ. Να λοιπόν που μερικές φορές ένα άγουρο παλικαράκι μπορεί να σηκώσει την ιστορία στους ώμους του και να γίνει ώριμος ήρωας!

 Μόνον ένας από τους αδερφούς του βρίσκεται ακόμη στη ζωή. Ο Λευτέρης, κοντά στα ογδόντα πέντε του, καλοστεκούμενος ακόμη. Διαβάζει βιβλία, ψάχνει, ταξινομεί τις αναμνήσεις τοποθετώντας τα γεγονότα σε ένα ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο. Άλλωστε, στην Κρήτη μπορεί να συναντήσει κανείς φαινόμενα που για άλλους τόπους θα ήταν εντελώς παράδοξα. Να δει βοσκούς να μελετούν ιστορίες και Ερωτόκριτους, ξωμάχους –σαν τον Λευτέρη– να ανακατεύουν στο λόγο τους ιστορικά παραδείγματα που εκπλήσσουν. Ο Λευτέρης είναι ο τελευταίος θεματοφύλακας των πικρών βιωμάτων που μετουσιώθηκαν κι έγιναν δάκρυ αστείρευτο, που μεταλλάχτηκαν κι έγιναν μνήμη ακατάλυτη, που μεταμορφώθηκαν κι έγιναν πείσμα για λευτεριά, δικαιοσύνη κι αξιοπρέπεια.

Ο «απαγορευμένος» ήρωας

Καθώς περνώ το κατώφλι βλέπω απέναντι στον τοίχο μια φροντισμένη κορνίζα με την ασπρόμαυρη φωτογραφία ενός νέου άνδρα.

-Ο Σταύρος; ρωτώ.

-Ναι, ο Σταύρος, απαντά ο γέροντας οικοδεσπότης κι ένα δάκρυ αυλακώνει το πρόσωπό του.

Αναρωτιέται κανείς αν ο πόνος μπορεί να κρατήσει τόσα χρόνια. Το δάκρυ του Λευτέρη είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους θέλουν να ξεχνούν, σε όσους θέλουν να μας κάμουν να ξεχάσουμε την ιστορία αυτού του τόπου, τα βάσανα αυτού του λαού.

Για δεκαετίες ολόκληρες το όνομα του Σταύρου ήταν σχεδόν απαγορευμένο, όπως και η θυσία του. Κανείς δεν μιλούσε για το παλικάρι του Σοκαρά, μέχρι που δυο λόγιοι του χωριού, ο Γιώργος Καρτσωνάκης και ο Σήφης Κοσόγλου, κατάφεραν να τον αποκαταστήσουν και να παραδώσουν στην ιστορική μνήμη την άσπιλη μορφή ενός παιδιού που έσφιξε τα σαγόνια –δόντια δεν του είχαν αφήσει- και έπνιξε τον αβάσταχτο πόνο για να μη μαρτυρήσει τα μυστικά του αγώνα!

Ψυχωμένο παλικάρι ο Σταύρος ανέβηκε από μικρός στα αντάρτικα λημέρια. Εκεί, στην ελεύθερη πατρίδα των Ελλήνων, γνώρισε τους Καπεταναίους και τα ανταρτόπουλα.

-Δεν ήξερα τι είναι το ΕΑΜ, ήμουν μικρός εγώ, λέει ο Λευτέρης. Για πρώτη φορά το άκουσα από τον αδελφό μου. Τον Αύγουστο του ’44 ετοιμαζόταν να φύγει από το σπίτι. Την ώρα που άλλαζε τα ρούχα του, άνοιξα ένα φάκελο που κρατούσε και τον διάβασα. Θυμάμαι ακόμη, κοντά εβδομήντα χρόνια μετά, τι έγραφε: «Ντροπή στον κρητικό λαό να τον κρατούν στη σκλαβιά μερικές χιλιάδες Γερμανοί στρατιώτες».

Λίγα λεπτά αργότερα ο Σταύρος έφευγε από το σπίτι. Έπρεπε να φέρει σε πέρας μιαν αποστολή που του είχαν εμπιστευτεί.. Να μεταφέρει ένα μήνυμα από το ΕΑΜ του Σοκαρά στα βουνά, στα Αστερούσια, στο χωριό Αχεντριάς, στον Παπαδάκη, έτσι λέγανε τον παραλήπτη.

Η αποστολή πήγε καλά. Ο Σταύρος παρέδωσε το μήνυμα και πήρε το δρόμο του γυρισμού. Κατηφόρισε από τα μονοπάτια των Αστερουσίων, έφτασε στα πρώτα χωριά του κάμπου. Περνώντας από το Μεσοχωριό βρέθηκε να περπατά μέσα στην κοίτη του ποταμού Αναποδάρη. Από εκεί περνούσε ο δρόμος για το χωριό του. Έσερνε ένα μουλάρι φορτωμένο και προχωρούσε.

Μερικές φορές, όμως, η τύχη παίζει παράξενα παιγνίδια. Οι Γερμανοί είχαν κάμποσους χωρικούς και τους είχαν ζέψει στην αγγαρεία. Δούλευαν εκεί κοντά. Οι κατακτητές, αξιωματικοί και στρατιώτες τους επιτηρούσαν.

Ο λόγος πάλι στον Λευτέρη:

-Τον είδε τον Σταύρο ένας δικός μας, Γκεσταμπίτης, ένας Πήλιος Γούσης, και λέει στον Γερμανό: «Αυτός με το μουλάρι είναι ύποπτος». Περικύκλωσε ο στρατός το παιδί, το έπιασαν. Είχε φορτωμένα δυο δεμάτια σφάκες (πικροδάφνες) στο μουλάρι. Πήρε ο αξιωματικός ένα μαχαίρι και έκοψε τα δεματικά. Οι σφάκες σκορπίστηκαν στη γη κι από μέσα τους πετάχτηκε ένα όπλο, κάμποσα φυσίγγια, και μερικά γράμματα. Το όπλο του το είχε δώσει ο Παπαδάκης να το φέρει στο χωριό, στο ΕΑΜ. Τον συνέλαβαν αμέσως, τον πήγαν στον Πύργο στο Φρουραρχείο, μετά τον πήγαν στον Χάρακα, πάλι στο Φρουραρχείο, κι από κει στις Μοίρες. Όταν ήταν στο Χάρακα φώναξαν τον πατέρα μου, ήταν γέρος άνθρωπος πια και δεν ήξερε τίποτε. «Πού είναι οι γιοί σου;» τον ρώτησαν, εμείς είμασταν τέσσερα αδέρφια. «Στο χωριό είναι», τους απάντησε. «Και ο Σταύρος;» τον ξαναρωτούν. Πάγωσε ο γέρος γιατί κατάλαβε ότι τον είχανε πιάσει. Τους απάντησε ότι ο Σταύρος βόσκει τα πρόβατα…

Στον σταυρό!

Πάνω από τις Μοίρες στα ψηλώματα, κοντά στον μικρό οικισμό Βρέλη, είχαν εγκαταστήσει φυλάκια οι κατακτητές. Εκεί πήγαν τον Σταύρο. Τον έκλεισαν σε ένα παλιό πετρόχτιστο καλύβι και άρχισαν να τον βασανίζουν. Γερμανοί και γερμανοπροσκυνημένοι προδότες εξάντλησαν την αγριότητα και το μένος τους. Άκουγαν οι κάτοικοι τις βρισιές και τα ουρλιαχτά των κατακτητών, άκουγαν και τα βογκητά του παλικαριού. Κάποιοι προσπάθησαν να πλησιάσουν, να βοηθήσουν. Το μόνο που κατάφεραν ήταν να του δώσουν ένα ποτήρι νερό.

Οι βασανιστές προσπαθούσαν να κάμουν τον Σταύρο να μιλήσει. Όσο κρατούσε το στόμα του κλειστό, τόσο θύμωναν, πείσμωναν… Σκύλιαζαν.

Στο μεταξύ ο γέρο Σταμάτης, ο πατέρας του, είχε αρχίσει τον αγώνα της αναζήτησης. Πήγε παντού. Έψαχνε το παιδί του. Αρχαία τραγωδία θυμίζει η προσπάθεια του πατέρα να σώσει το Σταύρο του. Ήθελε να παρακαλέσει. Ίσως να μαλάκωνε η καρδιά του κατακτητή. Τελικά κατάφερε να μάθει πως το παιδί του βρισκόταν στο Βρέλη.

Ό,τι κι αν γραφτεί σήμερα, τόσες δεκαετίες μετά, δεν θα μπορέσει να δώσει την εικόνα της συμφοράς. Δεν τον πρόλαβε ζωντανό τον γιο του ο γέρο Σταμάτης.

Οι κάτοικοι του μικρού οικισμού ήταν οι μάρτυρες ενός από τα πιο φρικιαστικά εγκλήματα των Γερμανών στην Κρήτη. Ήταν αυτοί που έδωσαν πληροφορίες στην οικογένεια… Οι μαρτυρίες τους, όμως, δεν σώθηκαν σε κανένα επίσημο έγγραφο. Η πατρίδα δεν θεώρησε σκόπιμο να ανασκαλέψει την υπόθεση, να τιμήσει τον ήρωα και να αποκαλύψει τη θηριωδία. Η οικογένεια, όμως, δεν μπορεί να ξεχάσει. Ξέρουν ότι του έβγαλαν τα νύχια, του έβγαλαν τα δόντια, του πετσόκοψαν τα πόδια και τα χέρια, τον κατακρεούργησαν. Ένα από τα μαρτύρια, όχι όμως το τελευταίο, ήταν ο σταυρός! Τόλμησαν ακόμη και να τον σταυρώσουν!

Ακρωτηριασμένο και αιμορραγούντα τον ανέβασαν στο σταυρό. Κι όταν οι Γερμανοί κι οι εδώ συνεργάτες τους είδαν κι απόειδαν, κι όταν κατάλαβαν πως αυτό το σκληροτράχηλο παλικάρι δεν πρόκειται να μιλήσει, τον έβαλαν κάτω από τις ερπύστριες. Αυτή θα ήταν η τελευταία απειλή.

Έβαλαν μπροστά τη μηχανή του τανκ. Ο Σταύρος έμεινε αμίλητος! Κράτησε το στόμα του κλειστό ακόμη κι όταν άρχισε να κινείται το θηριώδες όχημα, ακόμη κι όταν άρχισε να πολτοποιείται το κορμί του. Κι ύστερα τον άφησαν εκεί. Ανακατωμένες οι σάρκες με το χώμα. Τον παράτησαν άθαφτο σ’ ένα χωράφι.

Ο άταφος νεκρός                                                  

Τις νύχτες, που αλυχτούσαν τα σκυλιά και προσπαθούσαν να χορτάσουν την πείνα τους τρώγοντας ανθρώπινες σάρκες, ένας συγγενής των Ανδρεαδάκηδων πήρε την απόφαση.

Να ’τη πάλι την αρχαία τραγωδία μπροστά μας! Το ελληνικό ήθος που έρχεται μέσα από τη διαρκώς ανακυκλούμενη φωνή της Αντιγόνης. Ο θείος νόμος είναι πιο δυνατός από τον ανθρώπινο. Οι νεκρικές τιμές δεν αποτελούν τυπική υποχρέωση των συγγενών αλλά έκφραση αξιών, έκφραση ήθους. Κανένας νεκρός δεν πρέπει να μένει άταφος. Μόνο που ο Πολυνείκης, ο άταφος της αρχαίας τραγωδίας, είχε κατηγορηθεί ως εχθρός της πατρίδας του. Ο Σταύρος ήταν εχθρός των κατακτητών της πατρίδας του! Τα αρχέτυπα του πολιτισμού μας επανέρχονται κάθε φορά που μια καινούργια Αντιγόνη περιφρονεί τους νόμους των ισχυρών τούτου του κόσμου.

Λέει ο Λευτέρης:

- Είχα ένα θείο στο Βρέλη. Πήγε αυτός να τον πάρει από εκεί και να τον θάψει. Αλλά δεν μπορούσε ούτε να σιμώσει γιατί από πάνω, στο ύψωμα, είχανε στήσει το φυλάκιό τους οι Γερμανοί. Κανείς δεν μπορούσε να πλησιάσει εκεί κοντά. Τελικά, τόλμησε, δεν λογάριασε τον κίνδυνο, πήρε όσα κομμάτια κατάφερε να μαζέψει και τα έθαψε στην εκκλησία του Αγίου Αντωνίου. Τέσσερις φορές έχω πάει εκεί που τον σκότωσαν. Την πρώτη φορά είδα το αίμα, είχε ποτίσει τη γη, φαινόταν για πολύ καιρό.

Ύστερα από χρόνια πολλά ήρθαν και οι επίσημες επιβεβαιώσεις για τα βασανιστήρια του Σταύρου? τα έγγραφα των δικαστηρίων που μιλούσαν συγκαλυμμένα. Ήταν οι απολογίες των δοσίλογων. Τα πιο «τρανταχτά» ονόματα προδοτών που έδρασαν στη Μεσαρά ήταν ανακατεμένα στην ιστορία του μικρού ήρωα. Μετά την απελευθέρωση οι δοσίλογοι έπρεπε να απολογηθούν για τα εγκλήματα που είχαν διαπράξει. Αρκέστηκαν να μιλήσουν μόνο για «σκληρά βασανιστήρια», όπως αποκαλύπτει ο Καρτσωνάκης, ο άνθρωπος που έριξε άπλετο φως στις πιο σκοτεινές πτυχές μιας υπόθεσης την οποία κάποια άνομα συμφέροντα ήθελαν να κρατήσουν στο σκοτάδι.

Μέσα από τις κρυπτικές απολογίες των δοσιλόγων, μέσα από τη σιωπή των γερμανικών πηγών, μέσα από τη συνενοχή των ντόπιων και ξένων εξουσιών, που δεν τιμώρησαν ποτέ τους εγκληματίες πολέμου, δεν είναι εύκολο να ανασυνθέσει κανείς τις λεπτομέρειες του ιστορικού παρελθόντος. Ούτε και να μάθει με πόση περιφρόνηση στάθηκε ένα παλικάρι μπροστά στο θάνατο.

Ο Λευτέρης Ανδρεαδάκης βρίσκει τη δύναμη να συνεχίσει την αφήγηση.

-Χρόνια μετά έγινε η εκταφή των οστών του. Μας είπανε στο Βρέλη: «Μην περιμένετε να βρείτε κόκαλα, δεν υπάρχουν». Βρήκαμε μόνο ένα οστό της μιας κνήμης και μια κάτω γνάθο. Ούτε δόντια, ούτε πλευρά, ούτε τίποτα. Μόνο μερικά πολτοποιημένα κόκαλα ήταν θαμμένα εκεί.

Όταν η φρίκη αποτυπώνεται σε ένα ζευγάρι στιβάνια!

Πέρασαν λίγες μέρες μετά την ταφή. Ο γέρο Σταμάτης ανηφόρησε στο Βρέλη παρέα με κάποιον συγγενή του. Ας τα έσκιαζε όλα η φοβέρα. Αλλά, ποια φοβέρα να σταματήσει έναν χαροκαμένο πατέρα; Από μακριά είδε τα αίματα. Δίπλα κομμάτια από σκισμένα ρούχα και λίγο πιο κει ένα ζευγάρι στιβάνια. Ήταν του Σταύρου!

Ο συγγενής έσκυψε, έκανε να τα μαζέψει. Τα υποδήματα του νεκρού ήταν πολύτιμα εκείνα τα χρόνια? οι άνθρωποι περπατούσαν ξυπόλητοι, θα ήταν πολυτέλεια να τα παρατήσουν εκεί. Την ώρα που τα σήκωνε δεν άντεξε. Μια κραυγή πόνου βγήκε από το στόμα του… Τα στιβάνια δεν ήταν άδεια! Μέσα στο κουφάρι τους είχαν μείνει κομμάτια από σάρκες. Τα πόδια του Σταύρου!

Ειπώθηκε ότι του έκοψαν τα πόδια με τσεκούρι. Κανείς δεν μπορεί να το επιβεβαιώσει ούτε να το διαψεύσει σήμερα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι σάρκες του ήρωα είχαν μείνει μέσα στα στιβάνια του. Και ότι τα στιβάνια αυτά ήταν σκισμένα στο ύψος των αστραγάλων, ήταν κομμένα και το πετσί κρεμόταν. Άλλο φρικτό σημάδι της συμφοράς.

Η συνέχεια της ιστορίας φανερώνει μέσα από πόσες κακοτοπιές, στερήσεις και βάσανα πέρασε αυτός ο λαός. Ο συγγενής παρακάλεσε τον γέρο Σταμάτη να πάρει τα στιβάνια και να τα δώσει στον μικρό γιο του, τον Λευτέρη. Ούτε να τ’ ακούσει ο τραγικός πατέρας. Τελικά τα πήρε άλλος συγγενής, τα πήγε σε τσαγκάρη, έκοψε τα πετσιά που κρέμονταν, τα έκανε παπούτσια και τα έδωσε σε ένα παιδί να τα φορέσει.

Τραγωδία χωρίς κάθαρση

Δώδεκα του Αυγούστου του 1944 σκοτώσανε τον Σταύρο. Πέρασαν πέντε μέρες. Και στις δεκαεφτά του ίδιου μήνα ο Σοκαράς έμελλε να ζήσει ένα από τα μεγαλύτερα δράματα της ιστορίας του. Στις δεκαέξι το βράδυ πήγε εκεί ο δοσίλογος Πρόεδρος γειτονικού χωριού. Μίλησε στους χωρικούς. Τους είπε να μη φύγει κανείς από το σπίτι του γιατί θα έρχονταν την επόμενη οι Γερμανοί για γυμνάσια. Όποιος έμενε δεν θα είχε τίποτα να φοβηθεί. Όποιος έφευγε θα πλήρωνε ακριβά την αποκοτιά του.

Το απόβραδο της άλλης μέρας βρήκε το χωριό πνιγμένο στο θρήνο. Οι Γερμανοί είχαν πράγματι μεταβεί στο Σοκαρά, αλλά όχι για γυμνάσια όπως έλεγε ο προδότης. Είχαν πάει για να σκοτώσουν! Είκοσι εφτά ήρωες ήταν τα νέα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας. Είκοσι εφτά προγραμμένοι!

Και ενώ τα σπίτια του Σοκαρά άδειαζαν, και ενώ το μοιρολόι γινόταν απελπισία και η πείνα γινόταν αχώριστος σύντροφος των επιζώντων, μια καινούργια τραγωδία χτυπούσε την πόρτα των Ανδρεαδάκηδων… Κάποιοι είχαν πιστέψει ότι ο Σταύρος είχε λυγίσει. Και ότι είχε αποκαλύψει τα ονόματα των οργανωμένων στην αντίσταση. Το τίμημα βαρύ, ασήκωτο. Δεν έφτανε η συμφορά και το μοιρολόι. Ήρθε η υποψία να χτυπήσει την πόρτα της οικογένειας. Τέτοιες εποχές κανείς δεν κάθεται να σκεφτεί. Αποδείξεις εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχαν.

Κάπως έτσι κορυφώθηκε η τραγωδία του 1944. Ο νεκρός ήρωας θα μπορούσε να γίνει φαρμακός. Και είναι αλήθεια ότι μια βαριά σιωπή σκέπασε για δεκαετίες ολόκληρες τη μνήμη του.

Λέει ο Γιώργος Καρτσωνάκης:

-Αν είχε ομολογήσει ο Σταύρος, τότε θα είχαν πιάσει τους ιθύνοντες του ΕΑΜ. Αλλά αυτούς δεν τους έπιασαν. Όλοι ξέρουν σήμερα ποιοι ήταν εκείνοι που προκάλεσαν τη σφαγή του Σοκαρά. Ο κατάλογος των προγραφών συντασσόταν για κάμποσους μήνες.

Η αποκάλυψη των μαρτυρικών καταθέσεων στο δικαστήριο των δοσιλόγων έδωσε νέα δυναμική στην ιστορία. Και νέα πνοή στη μνήμη. Την ανάστησε. Ναι, εξήντα πέντε χρόνια μετά. Το 2009, με πρωτοβουλία των Σοκαριανών, που μπορούν να περηφανεύονται σήμερα για όλους τους ήρωες τους. Και για τον Σταύρο…

Νομικό παράδοξο

Η δολοφονία του Ανδρεαδάκη έμεινε ατιμώρητη. Το δικαστήριο των δοσιλόγων που συνεδρίασε μετά την απελευθέρωση, στις 14 Μαρτίου 1946, ήξερε απλά ότι είχαν σκοτώσει ένα παιδί κοντά στο Βρέλη. Κατηγορούμενος για τη δολοφονία ο συνεργάτης των Γερμανών Μαγιάσης. Το δικαστήριο τον απάλλαξε. Όχι επειδή δεν συμμετείχε στο αποτροπιαστικό έγκλημα, αλλά… επειδή τάχατες δεν ήταν γνωστό το όνομα του θύματος. Ο Καρτσωνάκης αποκαλύπτει το σχετικό επίσημο έγγραφο και ρίχνει περισσότερο φως στην τραγωδία:

«Το δικαστήριον κηρύσσει τον κατηγορούμενο Ν. Μαγιάση αθώο λόγω αμφιβολιών της κατηγορίας ότι εξετέλεσε, μετά Γερμανού στρατιώτου, κατ΄ Αύγουστον 1944, μεταξύ Μοιρών και Αγίου Αντωνίου, ένα παιδί ηλικίας 18-19 ετών αγνώστου ονοματεπωνύμου, με την κατηγορία ότι απέκρυπτε όπλα…»

Και συνεχίζει ο φιλίστορας δικηγόρος:

«Στα παγκόσμια ποινικά χρονικά  δεν υπάρχει παρόμοιο φαινόμενο, να έχομε έναν άνθρωπο, που βρίσκεται νεκρός σε συγκεκριμένο τόπο, που προσδιορίστηκε η ηλικία του και ο χρόνος του θανάτου, που αποκαλύφθηκε η αιτία για την οποία συνελήφθη και εκτελέστηκε, να παραπέμπεται με βούλευμα κατηγορούμενος για τον φόνο αυτό και η ανάκριση, ο Εισαγγελέας (τότε λεγόταν ειδικός Επίτροπος) και τελικώς και το δικαστήριο […] να αναφέρει ότι το θύμα είναι αγνώστου ονοματεπωνύμου…»

Εν ολίγοις: Δεν υπάρχει όνομα, άρα δεν υπάρχει… έγκλημα!

Η αλήθεια, βέβαια, δεν είναι αυτή. Το όνομα ήταν γνωστό από άλλες υποθέσεις.

Όσο για τον Μαγιάση … Αυτός καταδικάστηκε πολλές φορές σε θάνατο για τα αναρίθμητα εγκλήματά του. Αλλά δεν πρόλαβαν να τον εκτελέσουν. Τον έσφαξε ένας Ανωγειανός, ο Βρέντζος ή Τηγανίτης, μέσα στο ίδιο το δικαστήριο!

Γράφε Ιστορία τα ψέματά σου αράδα

Καθώς βαδίζω στους δρόμους του Σοκαρά συλλαμβάνω τον εαυτό μου να σιγοψιθυρίζει τους γνωστούς στίχους του Βάρναλη:

 Γράψε ιστορία τα ψέματά σου αράδα

και βλόγα τον φονιά, βρίζε το θύμα…

 Είναι τραγωδία ο βασανιστικός θάνατος ενός ανθρώπου. Είναι μεγαλύτερη τραγωδία να τον βαραίνει μια αναπόδεικτη υποψία.

Χρειάστηκε να περάσουν εξήντα πέντε χρόνια μέχρι την τελική αποκατάσταση του ήρωα. Η κάθαρση θυμίζει σκηνικό αρχαίας τραγωδίας. Ο ήρωας μπορεί να αναπαύεται πλέον. Ως ήρωας!

Η ιστορία που δεν διδάσκεται:

Την ιστορία του Σταύρου Ανδρεαδάκη θα πρέπει να τη διδάσκονται τα παιδιά στα σχολεία. Όχι μόνο στα ελληνικά στα σχολεία όλου του κόσμου, και κυρίως της Γερμανίας, θα πρέπει να διδάσκεται. Για να μαθαίνουν οι μελλοντικές γενιές των ανθρώπων πόση δύναμη και πόσο κουράγιο μπορεί να κρύβει η καρδιά ενός δεκαοκτάχρονου παιδιού. Για να καταλάβουν πόση αγριότητα και απανθρωπιά μπορούν να κρύβουν οι ψυχές των ναζιστικών ανδρείκελων.

Σταύρος Ανδρεαδάκης, ετών 18. Ένας ήρωας που τον αγνόησε η ιστορία, τον περιφρόνησε η κοινωνία και τον τιμώρησε η πολιτεία!

Κανείς δεν θα μάθει ποτέ με πόση περιφρόνηση αντιμετώπισε εκείνους που του έβγαζαν ένα – ένα τα δόντια. Του έκοβαν ένα – ένα τα δάκτυλα. Του έκοψαν (μάλλον με τσεκούρια) τα πόδια.

Κανείς δεν θα μάθει τα τελευταία λόγια ενός παλικαριού που αγαπούσε τη ζωή. Και τη λευτεριά. Μπορούμε μόνο να τα μαντέψομε.

—————————————–

Απο το ίδιο site διαβάζω την ιστορία της εκτέλεσης του Μαγιάση απο τον Βρέντζο μέσα στο δικαστήριο.

ΔΙΚΕΣ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ – ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Αναδημοσιευει ο Μανικάκος

http://wp.me/p1pa1c-jzF

parallhlografos.wordpress.com

Washington Post: Στην Κρήτη έγινε «η μεγαλύτερη διαμαρτυρία στην Ευρώπη»

Η αναφορά της αμερικάνικης εφημερίδας για τα όσα έγιναν χθες στο Αρκάδι

Το άρθρο που ακολουθεί είναι από την ηλεκτρονική έκδοση της Washington Post   

ΑΘΗΝΑ, Ελλάδα - Από τους ιερείς μέχρι τους οικολόγους και από τους ψαράδες μέχρι τουςταξιδιωτικούς πράκτορες, χιλιάδες Έλληνες βγήκαν στους δρόμους της Κρήτης την Κυριακή για ναδιαμαρτυρηθούν για το πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την καταστροφή των χημικών όπλωντης Συρίας στην περιοχή της Μεσογείου, μετατρέποντας ένα από τα πιο δημοφιλή μέρη διακοπών της Ευρώπης σε ένα πιθανό νεκροταφείο, αφήνοντας ελεύθερα, ιδιαίτερα τοξικά στοιχεία.


Η διαμαρτυρία που διεξήχθη στο Αρκάδι, σε ένα μικρό χωριό χωμένο στα ορεινά της Κρήτης καιφήμισμένο για την αιματηρή τοπική εξέγερση του ενάντια στους Οθωμανούς κατακτητές πριν από 150 χρόνια, σηματοδοτεί την τελευταία επίδειξη της τοπικής αντίστασης στη διεθνή επιχείρηση, την οποία οι διαδηλωτές θεωρούν ως την πλέον θανατηφόρα απειλή μέχρι στιγμής για το περιβάλλονκαι τα μέσα βιοπορισμού τους.


Επικοινωνήσαμε τηλεφωνικά με την αστυνομία της Κρήτης και τους διοργανωτές, ο αριθμός των διαδηλωτών ήταν πάνω από 10.000, καθιστώντας την διαμαρτυρία αυτή, τη μεγαλύτερη μέχρι τώρα στην Ευρώπη, κατά αυτού του σχεδίου παροπλισμού, υπό την καθοδήγηση των Ηνωμένων Πολιτειών.


«Δεν θα επιτρέψουμε να συμβεί αυτό», δήλωσε ο Γιάννης Χαρωνίτης, ακτιβιστής και διοργανωτής της διαμαρτυρίας. «Θέλουν να καταστρέψουν αυτά τα όπλα - ωραία, ας κάνουν την πίσω αυλή της Συρίας μια τοξική χωματερή, όχι τη δική μας».



Βάσει της συμφωνίας με τη μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας, όλο το χημικό οπλοστάσιο της Συρίας πρέπει να παροπλιστεί και να καταστραφεί μέχρι τις 30 Ιουνίου - ένας στόχος που γίνεται ολοένα και πιο απίθανος εν μέσω μη τηρουμένων προθεσμιών και κωλυσιεργίαςαπό τη Δαμασκό.


Επιπλέον, καθώς οι σχέσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχας είναι κακές, εν μέσω των ρωσικώνκινήσεων στην χερσόνησο της Κριμαίας, οι διεθνείς παρατηρητές φοβούνται ότι το σχέδιο για να καθαρίσουν τη Συρία από το χημικό της οπλοστάσιο, ενδέχεται να καθυστερήσει ακόμη περισσότερο. Η Ρωσία παραμένει ο πιο ισχυρός υποστηρικτής της Συρίας και ο ρόλος της στη διαμεσολάβηση της συμφωνίας παροπλισμού στο πλάι των Ηνωμένων Πολιτειών το περασμένο φθινόπωρο, αποδείχθηκε καθοριστικός.


Από την αρχή του έτους, περίπου το ήμισυ των αποθεμάτων των χημικών όπλων της Συρίας έχουν αποσταλεί από την κατεστραμμένη από τον πόλεμο χώρα, με πλοία των Ηνωμένων Πολιτειών, της Νορβηγία και της Δανίας σε διάφορες ευρωπαϊκές τοποθεσίες που φιλοξενούν ειδικέςεγκαταστάσεις καταστροφής τους στην ξηρά.


Το πιο αμφιλεγόμενο μέρος του πρότζεκτ, όμως, περιλαμβάνει ένα σχέδιο για να εξουδετερωθούνπερίπου 20 τόνοι αερίου μουστάρδας και νευροτοξικών ουσιών στα διεθνή ύδατα μεταξύ Γαύδου,ενός μικρού νησιού έξω από την ακτή της Κρήτης, και της Μάλτας, επάνω σε ένα 648 ποδών πλοίοτων ΗΠΑ, που θα ενεργεί ως ένας κινητός σταθμός για την καταστροφή των χημικών όπλων. 


 

Σύμφωνα με τη διεθνή συμφωνία, ρωσικά πολεμικά σκάφη έχουν αναλάβει να καθοδηγήσουν και ναεπιβλέψουν την καταστροφή των χημικών επί θαλάσσης, επάνω στο αμερικάνικο φορτηγό MV CapeRay – αυτό το μέρος του πρότζεκτ, έχει ματαιωθεί προς το παρόν.


Εάν οι κυρώσεις που επέβαλε ο Ουάσινγκτον πρόσφατα στη Μόσχα ενταθούν, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η προστιθέμενη πίεση στις αμερικανορωσικές σχέσεις θα μπορούσαν να επηρεάσουν το πώς η Ρωσία θα επιλέξει να επηρεάσει - ή όχι – τι η Συρία θα κάνει με το υπόλοιπο χημικό οπλοστάσιο της.
"Νομίζω ότι αυτό που είναι πιθανό να δούμε είναι ότι το καθεστώς του Σύριου προέδρου Basharaal-Assad ίσα-ίσα θα συμμορφωθεί, με βραδύτερους ρυθμούς, καθώς θα παγιώνει στρατιωτικά τον έλεγχό της τη χώρας", δήλωσε στο National Public Radio το Σάββατο ο Andrew Tabler, ένας ειδικός για τη Συρία από το Ινστιτούτο της Ουάσιγκτον για την Πολιτική στην Εγγύς Ανατολή.


Προσπαθώντας να αντιμετωπίσει τις αυξανόμενες διαμαρτυρίες στην Ελλάδα, η κυβέρνηση επιμένειότι η καταστροφή των χημικών όπλων στη θάλασσα δεν ενέχει απειλή για το περιβάλλον. Παρόλα αυτά, οι ειδικοί φοβούνται το ενδεχόμενο αρνητικών επιπτώσεων, ειδικά σε μια περιοχή της Μεσογείου που είναι γεμάτη με ναυάγια και είναι γνωστή για την ταραγμένη της θάλασσα.


 «Πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου άσκηση», προειδοποιεί ο Ευάγγελος Γιδαράκος,καθηγητής Περιβαλλοντικής Μηχανικής στο Πολυτεχνείο Κρήτης. «Τα πιθανά ρίσκα και οι κίνδυνοιπου συνεπάγεται είναι τεράστιοι».


«Η τοξικότητα αυτών των παραγόντων είναι τόσο υψηλή ώστε αν κάτι πάει στραβά, ιδιαίτερα κατά την κρίσιμη φάση της φόρτωσης, όταν οι χημικές ουσίες δεν έχουν αραιωθεί, η έκταση της καταστροφής θα μπορούσε να είναι καταστροφική όχι μόνο για το περιβάλλον αλλά και για κάθε ζωντανό οργανισμό που ζεί μέσα και γύρω από αυτό».


Σην πτωχευμένη χώρα που παραπαίει μετά από έξι χρόνια βάναυσης λιτότητας, και αγωνίζεται ναανακάμψει με τη βοήθεια της μεγαλύτερης της βιομηχανίας, του τουρισμού, οι Κρητικοί επιμένουν ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να δώσει στο αμφιλεγόμενο σχέδιο ένα τέλος.


Με τις ευρωεκλογές να πλησιάζουν, η διαμάχη αυτή έχει γίνει ένα καυτό ζήτημα της προεκλογικής εκστρατείας. Ακριβώς αυτό το μήνα, περίπου 152 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι από τη Γαύδο, το νοτιότερο νησί της Ευρώπης, συμφώνησαν να μποϊκοτάρουν τις εκλογές του Μαίου για ναδιαμαρτυρηθούν για αυτό που ονομάζουν ως «απραξία της κυβέρνησης» στο σχέδιο αυτό.
Ακτιβιστές προβλέπουν ότι  η καμπάνια “No Vote” θα αυξηθεί μέσα στις επόμενες εβδομάδες, θαεξαπλωθεί στην Κρήτη και θα ξεχυθεί στη Μάλτα και την Ιταλία, όπου οι αποστολές των χημικών όπλων αποθηκεύονται εκεί, πριν μεταφερθούν στο MV Cape Ray, το πλοίο του Ναυτικού των ΗΠΑ, όπου οι τοξικές ουσίες θα καταστραφούν τον Ιούνιο.


Επτά χώρες συμβάλλουν άμεσα στη διαδικασία παροπλισμού, ενώ συνολικά 14,συμπεριλαμβανομένης και της πτωχευμένης Ελλάδας, παρέχουν χρηματοδότηση.



"Αυτό δεν είναι απλά μια τοπική διαμαρτυρία", δήλωσε η Ευαγγελία Καλλινίκου, ο αντιδήμαρχοςτης Γαύδου. «Είναι η αρχή μιας πολύ μεγαλύτερης προσπάθειας και δεν θα σταματήσει μέχρι το σχέδιο να ματαιώθεί εντελώς».

   

 

Μετάφραση - Απόδοση: LEFTeria-news    

In Greece uproar over plan to dispose of Syrian chemical weapons in the Mediterranean

http://www.washingtonpost.com/blogs/she-the-people/wp/2014/03/23/in-greece-uproar-over-plan-to-dispose-of-syrian-chemical-weapons-in-the-mediterranean/

cretalive.gr

Μουσική διαμαρτυρία στο βουνό για τον ανεμολογικό ιστό

Την ερχόμενη Κυριακή

Μουσική συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τον ανεμολογικό ιστό διοργανώνει η Οργανωτική Επιτροπή για τη διοργάνωση συνεδρίου για τον ορεινό όγκο της Θρυπτής 

Η μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας θα πραγματοποιηθεί, εκεί που  βρίσκεται ο ιστός, στη θέση Παπούρα Θρυπτής, την Κυριακή 23 Μαρτίου  2014, στις 11:00 π.μ.

Προσυγκεντρώσεις θα γίνουν:
Στις 10:00 π.μ στην διασταύρωση του Πάνω Χωριού προς Θρυπτή
και στις 10:30 π.μ στην πλατεία του οικισμού της Θρυπτής.

Για την καλύτερη οργάνωση της εκδήλωσης διοργανώνεται την Τρίτη  18/03/14 διευρυμένη συνεδρίαση της οργανωτικής επιτροπής, στις 18:00  στην αίθουσα του πολιτιστικού συλλόγου του Κάτω Χωριού και καλούνται  όλοι όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν να προσέλθουν.

cretalive.gr

Αντιφασιστική εκδήλωση στο Πανεπιστήμιο

Πρώτη πανελλαδική προβολή του ντοκιμαντέρ των Μανώλη Παντινάκη και Γιάννη Κανελάκη

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αντιφασιστικής Δράσης και με πρωτοβουλία της τοπικής Κίνησης Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και την Φασιστική Απειλή, την Τετάρτη 19 Μάρτη θα πραγματοποιηθεί μονοήμερο εκδηλώσεων στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.
  Σύσσωμη η ακαδημαϊκή κοινότητα του Πανεπιστημίου Κρήτης καλεί την Τετάρτη 19 Μάρτη στις 2:30 μ.μ. στο αμφιθέατρο Δ7 στην πρώτη πανελλαδική προβολή του ντοκιμαντέρ των κ. Μανώλη Παντινάκη και κ. Γιάννη Κανελάκη για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι ναζί στο χωριό Καλή Συκιά του νομού Ρεθύμνου. Επιπλέον, θα ακολουθήσει ανάλογη εκδήλωση και συζήτηση στις 5:300 μ.μ. στο αμφιθέατρο Δ3 με θέμα την γέννηση του φασισμού και την αντιμετώπιση του σήμερα.

Στη σχετική ανακοίνωση της κίνησης αναφέρεται:
  Με αυτές τις εκδηλώσεις επιχειρούμε να αναδείξουμε την σημασία της άμεσης, μαζικής και οργανωμένης αντιμετώπισης των ρατσιστικών πολιτικών και των φασιστικών επιθέσεων που υιοθετεί τόσο η νεοναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής όσο και οι ομοϊδεάτες της σε ολόκληρη την Ευρώπη. Κατά αυτό τον τρόπο, σας καλούμε να συμμετέχετε και στο Παγκρήτιο Αντιφασιστικό Συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί στα Χανιά το Σάββατο 22 Μάρτη στις 12 π.μ. στην πλατεία Αγοράς.
Σας καλούμε να κλείσετε θέση στα πούλμαν που θα αναχωρήσουν το Σάββατο 22 Μάρτη στις 11 π.μ. από την Μαρίνα Ρεθύμνου καλώντας στο τηλέφωνο 6979588005

cretalive.gr

Ανακοίνωση - κάλεσμα για την παγκρήτια κινητοποίηση στο Αρκάδι 23 Μαρτίου

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Όπως θα γνωρίζετε, την Κυριακή 9.3.2014 πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη συγκέντρωση στο λιμάνι της Σούδας κατά της ‘’εξουδετέρωσης’’ των χημικών όπλων της Συρίας στη Μεσόγειο.  Στην συγκέντρωση αυτή συμμετείχαν περισσότεροι από 2.000 συμπολίτες μας από όλη την Κρήτη καθώς και εκπρόσωποι θεσμικών φορέων τοπικής αυτοδιοίκησης, Περιφέρειας, Δήμων, Εκκλησίας, Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων, Επιμελητηρίων, επιστημονικών συλλόγων, Εργατικών Κέντρων, συνδικαλιστικών φορέων, πολιτικών δυνάμεων-κομμάτων, συλλογικοτήτων, και κινημάτων. Η μεγαλειώδης αυτή συγκέντρωση, παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, ήταν από μόνη της μια μαζική απάντηση σε όλους αυτούς που λαμβάνουν αποφάσεις ερήμην της τοπικής κοινωνίας και μάλιστα όταν πρόκειται για αποφάσεις τέτοιας σοβαρότητας που ελλοχεύουν τεράστιους  κινδύνους για το ευαίσθητο θαλάσσιο περιβάλλον της Μεσογείου.

Την ίδια μέρα, με πρωτοβουλία του συντονιστικού Ηρακλείου, πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις στο Εργατικό Κέντρο Χανίων και στο Εργατικό Κέντρο Ρεθύμνου  με εκπροσώπους φορέων, επιμελητηρίων, συλλόγων, συλλογικοτήτων κλπ και συναποφασίστηκε να κληθούν όλοι οι φορείς που συμμετείχαν στην παραπάνω συγκέντρωση  καθώς και όσοι δεν έχουν ακόμα συμμετάσχει δίνοντας ακόμη μεγαλύτερο εύρος στην συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας, έτσι ώστε:

-  Να είναι παρόντες με όλες τους τις δυνάμεις στην Παγκρήτια συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί στο μαρτυρικό Αρκάδι την Κυριακή 23.3.2014 και ώρα 12:30

-  Να διαμορφώσουμε από κοινού πρωτοβουλίες  και δράσεις, σε Παν-Μεσογειακό επίπεδο για να αναδειχθεί η κλειστή θάλασσα της Μεσογείου ως τόπος πολιτισμού και ειρήνης και να οριοθετηθεί ως ζώνη προστατευόμενη από περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις.

Οι προσωρινές συντονιστικές επιτροπές (πρωτοβουλία Χανίων, Ρεθύμνου, Ηρακλείου και Λασιθίου) εκφράζουμε την πλήρη αντίθεση μας στο σχεδιαζόμενο οικολογικό έγκλημα της ‘’εξουδετέρωσης’’ των χημικών όπλων της Συρίας στο θαλάσσιο περιβάλλον της Μεσογείου νοτιοδυτικά της Κρήτης. Η ‘’εξουδετέρωση’’ αυτών των εξαιρετικά επικίνδυνων τοξικών ουσιών προβλέπεται να γίνει εν πλώ, στις εγκαταστάσεις του πλοίου Cape Ray,  με την μέθοδο της υδρόλυσης, στο πλαίσιο πιλοτικής -όπως με εγκληματική αδιαφορία δηλώνουν- δράσης. 

Ο κίνδυνος που απειλεί την κλειστή λεκάνη της Μεσογείου και ιδιαίτερα τις νοτιοδυτικές θάλασσες της χώρας μας είναι άμεσος  και για τον λόγο αυτό απαιτούμε από την Ελληνική Κυβέρνηση που σήμερα έχει αναλάβει την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

·         να ασκήσει βέτο κατά της απόφασης αυτής του Οργανισμού για την απαγόρευση των χημικών όπλων

·         να παρέμβει αποτρεπτικά στον Ο.Η.Ε., που έχει τεθεί επικεφαλής για την επίβλεψη της όλης διαδικασίας, συντονίζοντας την παρέμβασή της με τις χώρες που γειτνιάζουν άμεσα με τη θαλάσσια περιοχή όπου θα γίνει η ‘’εξουδετέρωση’’ (Ιταλία και Μάλτα).

Να δηλώσουμε επίσης πως όλοι εμείς που παίρνουμε μέρος σε αυτή την Παγκρήτια συστράτευση στο ιστορικό Αρκάδι:

- πιστεύουμε ότι  μοναδική οριστική λύση είναι, όχι μόνο η τυπική απαγόρευση χρήσης όπλων χημικού πολέμου, αλλά η εφαρμογή μέτρων αποτροπής κατασκευής χημικών και πυρηνικών οπλοστασίων από όλες τις χώρες του πλανήτη μας, χωρίς καμιά απολύτως εξαίρεση

- λέμε όχι σε όλους τους πολέμους.

Θεωρώντας δεδομένη την ευαισθητοποίηση σας για αυτό το τόσο κρίσιμο θέμα και πιστεύοντας βαθειά ότι η προσπάθεια αυτή αξίζει να διαχυθεί ευρέως και να υποστηριχθεί έμπρακτα τουλάχιστον από την τοπική κοινωνία και τους φορείς της Κρήτης, ζητούμε τη δημόσια στήριξή σας που θα προσδώσει βαρύτητα και κοινωνική ευρύτητα στο εγχείρημα αυτό και την ενεργό συμμετοχή σας στην Παγκρήτια συνάντηση στο μαρτυρικό Αρκάδι με κινητοποίηση όλων των δυνάμεων που μπορείτε να επηρεάσετε και πρακτική διευκόλυνση των συντοπιτών μας για τη μετάβασή τους στον τόπο συγκέντρωσης.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΧΑΝΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΣΗΣ
ΤΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Παγκρήτια πορεία ενάντια στην καταστροφή των χημικών την Κυριακή

Mοιάζει ο Θεός.... Να λυπήθηκε την Κρήτη

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Με μια απόφαση - βόμβα η κυβέρνηση έστειλε στον κάλαθο των αχρήστων τα επενδυτικά σχέδια (4,5 δισ ευρώ) των κολοσσών που ήθελαν να...πνίξουν τα βουνά της Κρήτης με ανεμογεννήτριες!

του Κ.Μπογδανίδη

Mοιάζει ο Θεός να λυπήθηκε την Κρήτη! Τα τερατώδη επενδυτικά σχέδια της ΤΕΡΝΑ και του Κοπελούζου για τα μεγάλα αιολικά πάρκα που θα ‘έπνιγαν’ το νησί με το περιβόητο σχέδιο ΗΛΙΟΣ σε συνδυασμό με το υποβρύχιο καλώδιο πανε στον…Κάλαθο των άχρηστων! Αποκαλύπτεται ότι οι δύο μεγάλες επενδύσεις  2,4 δισ και 1,99 δισ ευρώ αντίστοιχα με περισσότερα από 2000 Μεγαβάτ απεντάχθησαν από τα “φαστ τρακ” με απόφαση της γραμματείας στρατηγικών επενδύσεων!

Σχολές… υπηρετικού προσωπικού

Του Μάριου Διονέλλη

Με συγχρηματοδότρια τη γερμανική κυβέρνηση ο ΟΑΕΔ στην Κρήτη «προσφέρει» σε νέους κατάρτιση στην ειδικότητα του τεχνίτη Εστιατορίου–Επισιτισμού και στους ξενοδόχους φτηνό προσωπικό με 307 ευρώ τον μήνα!.

Με συγχρηματοδότρια τη γερμανική κυβέρνηση ο ΟΑΕΔ στην Κρήτη «προσφέρει» σε νέους κατάρτιση στην ειδικότητα του τεχνίτη Εστιατορίου–Επισιτισμού και στους ξενοδόχους φτηνό προσωπικό με 307 ευρώ τον μήνα!

Η “Αιολική Μουσούρων Α.Ε.” στο εδώλιο του κατηγορουμένου, για τις παρανομίες της στο Αποπηγάδι.

Στο εδώλιο του κατηγορουμένου στέλνει (στις 26-2-2014) τους δυο εκπροσώπους της “Αιολικής Μουσούρων” , ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Χανίων.

 

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο της  Α.Β.Μ. Β 11/2078 δικογραφίας, οι εκπρόσωποι της εταιρείας που κατασκεύασε τον αιολικό σταθμό στο Αποπηγάδι, κατηγορούνται για:

    1)    Αυθαίρετη κατάληψη δημόσιας δασικής έκτασης κατά συναυτουργία και κατ΄εξακολούθηση (αρθρ. 45, 98 και 23 παρ. 1 Α.Ν. 1539/1938, όπως αντ. με την παρ. 2 του Α.Ν. 263/1968)

Χημικές τοξικές βόμβες στη Μεσόγειο; Όχι ευχαριστούμε!

Ανακοίνωση του Παγκρήτιου Δικτύου κατά των βιομηχανικών ΑΠΕ

Ολόκληρη η κοινωνία της Κρήτης τις τελευταίες εβδομάδες παρακολουθεί με αγωνία το «σίριαλ» της καταστροφής του χημικού οπλοστασίου της Συρίας στην Μεσόγειο, κάπου μεταξύ Ιταλίας, Μάλτας, Λιβύης και Ελλάδας. Τα χημικά όπλα που αφαίρεσαν χιλιάδες  ζωές στη Συρία, θα συνεχίσουν και τώρα, κατά τον «αφοπλισμό» τους, να επιτελούν το καταστροφικό τους έργο, αυτή τη φορά στο περιβάλλον.

Ανακοίνωση Μαχόμενων Μηχανικών για την καταστροφή των χημικών όπλων της Συρίας στη Μεσόγειο

Εκφρά­ζουμε την έντονη αντί­δρασή μας σχε­τικά με την βια­στική και χωρίς καμία ενη­μέ­ρωση και τεκ­μη­ρί­ωση από­φαση μετα­φο­ράς και κατα­στρο­φής του χημι­κού οπλο­στα­σίου της Συρίας στην κλει­στή θαλάσ­σια περιοχή ανά­μεσα σε Ιτα­λία, Μάλτα, Λιβύη και Ελλάδα.

Η από­φαση παρά­δο­σης και εξου­δε­τέ­ρω­σης των χημι­κών όπλων της Συρίας πάρ­θηκε τον περα­σμένο Σεπτέμβριο 2013 με ΗΠΑ και Ρωσία να συμ­φω­νούν, ως μία διπλω­μα­τική λύση για την απο­φυγή στρα­τιω­τι­κής επέμ­βα­σης στη Συρία. Επι­κε­φα­λής της εξου­δε­τέ­ρω­σης των χημι­κών όπλων είναι η Οργά­νωση για την Απα­γό­ρευση των Χημικών Όπλων (OPCW, http://www.opcw.org/), σε συνερ­γα­σία με τον Οργα­νι­σμό Ηνω­μέ­νων Εθνών. Σημειώνεται ότι βάσει των ανα­κοι­νώ­σεων της OPCW, διά­φο­ρες χώρες έχουν δηλώ­σει χημικά όπλα, που ανέρ­χο­νται σε περί­που 70.000 τόνους τοξι­κών προ­ϊ­ό­ντων σε 8,6 εκατ. μονά­δων πολε­μο­φο­δίων και κοντέι­νερ με τα μεγα­λύ­τερα χημικά οπλο­στά­σια να βρί­σκο­νται στη Ρωσία και τις Ηνω­μέ­νες Πολιτείες. H OPCW, βάσει της ανα­κοί­νω­σής της «Λεπτο­με­ρείς απαι­τή­σεις για την κατα­στροφή των συρια­κών χημι­κών όπλων των εγκα­τα­στά­σεων παρα­γω­γής τους», ορί­ζει αυστη­ρές ημε­ρο­μη­νίες κατα­στρο­φής των βασι­κών συστα­τι­κών των χημι­κών όπλων, σε περιοχή εκτός της Συρίας και έως τις 31/03/2014. Δεν είναι λοι­πόν δυνατό σε αυτό το διά­στημα να μελε­τη­θεί και να βρε­θεί λύση σε ένα τόσο σοβαρό θέμα για το περι­βάλ­λον και τη δημό­σια υγεία. Η γρή­γορη, στρα­τιω­τι­κού χαρα­κτήρα από­φαση κατα­στρο­φής των χημι­κών όπλων δεν υπο­λο­γί­ζει τις τερά­στιες και μη ανα­τρέ­ψι­μες επι­πτώ­σεις μίας τέτοιας κλί­μα­κας χημι­κής εξου­δε­τέ­ρω­σης και μάλι­στα εν πλω, στην κλει­στή θαλάσ­σια περιοχή ανά­μεσα στις χώρες Ιτα­λία, Μάλτα, Λιβύη και Ελλάδα.

Συνελήφθη στο Ηράκλειο πολιτική πρόσφυγας από το Κουρδιστάν

Συνελήφθη το Σάββατο στο Ηράκλειο η λαϊκή αγωνίστρια Κοζάν Νιχαγιέτ (Ρόζντα), κατόπιν ενεργοποίησης διεθνούς εντάλματος και αύριο Δευτέρα, αναμένεται να οδηγηθεί στην εισσαγγελία με το ερώτημα της έκδοσης στην Τουρκία.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Ηρακλειωτών: Αλληλεγγύη στην Κούρδο αγωνίστρια πολιτική πρόσφυγα Κοζάν Νιχαγιέτ, που κινδυνεύει να εκδοθεί στην Τουρκία

Με βαθιά ανησυχία παρακολουθούμε τον τελευταίο χρόνο τις ελληνικές αρχές και τις εντόπιες υπηρεσίες ασφαλείας να επιδίδονται σε ένα ανελέητο κυνήγι ανθρώπων που καταζητούνται για την κινηματική-πολιτική τους δράση στην γείτονα Τουρκία. Η τακτική αυτή αποτελεί αναμφίβολα σύμπτωμα της σύνολης υποβάθμισης της προστασίας των πολιτικών δικαιωμάτων στη χώρα μας από την κυβέρνηση της ΝΔ του κ. Αντώνη Σαμαρά, υποβάθμισης που σε μεγάλο βαθμό επιχειρείται να δικαιολογηθεί μέσω της επίκλησης της οικονομικής κρίσης.

Μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού και του Ελληνικού Υπουργικού Συμβουλίου στην Κωνσταντινούπολη και στην Άγκυρα τον Μάρτιο του 2013, οι ελληνικές αρχές που έως τότε ήταν γενικά διστακτικές στο να ενεργοποιούν διεθνή εντάλματα έκδοσης Τούρκων και Κούρδων πολιτικών προσφύγων που εγκαταβιούν στη χώρα, αλλάζουν άρδην στάση και έκτοτε οι συλλήψεις, κρατήσεις και εκδικάσεις διεθνών ενταλμάτων σύλληψης-έκδοσης Τούρκων και Κούρδων πολιτικών ακτιβιστών και συνδικαλιστών διαδέχονται η μία την άλλη. Έτσι, σήμερα, 08/02/2014 η λαϊκή αγωνίστρια Κοζάν Νιχαγιέτ (Ρόζντα) συνελήφθη στο σπίτι της στο Ηράκλειο κατόπιν ενεργοποίησης διεθνούς εντάλματος, οδηγήθηκε στα κρατητήρια της Ασφάλειας και την Δευτέρα 10/02 πρόκειται να οδηγηθεί στην εισαγγελία με το ερώτημα της έκδοσης στην Τουρκία.

Η αγωνίστρια Κοζάν Νιχαγιέτ ουδέποτε διέπραξε κάποιας μορφής ποινικό αδίκημα ούτε στην Τουρκία, ούτε φυσικά στην Ελλάδα, διώκεται δε από τις τουρκικές αρχές για τα πολιτικά της φρονήματα και την πολιτική δράση που ανέπτυξε εκεί. Κατ’ ουδένα τρόπο δεν έχει βλάψει τη χώρα μας ούτε κανέναν Έλληνα πολίτη, τα 14 χρόνια κατά τα οποία ζει και εργάζεται εδώ, αντιθέτως δε, έχει δώσει το “παρών” της με συνέπεια στους αγώνες διεκδίκησης των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων της χώρας μας.

Η έκδοσή της στην Τουρκία, απ’ όσα γνωρίζουμε βάσει των εκθέσεων διεθνών οργανώσεων προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ομάδων υπεράσπισης των δικαιωμάτων προσφύγων και μεταναστών, ασφαλώς θα σημάνει την έκθεσή της σε διαρκή βασανισμό και στην απειλή της φυσικής εξόντωσης.

Ζητάμε από τις δικαστικές αρχές, λαμβάνοντας υπόψιν ότι η έκδοση ατόμων που διώκονται στη χώρα καταγωγής τους για πολιτικούς λόγους ή που κινδυνεύουν να υποστούν βασανιστήρια ή κακομεταχείριση σε περίπτωση επιστροφής ή που κινδυνεύουν να καταδικαστούν κατόπιν άδικης δίκης συνιστά παραβίαση του ελληνικού Συντάγματος, αλλά και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 (άρθρο 33) καθώς και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (άρθρα 3 και 6), να μην επιτρέψουν την άδικη έκδοση της Κοζάν Νιχαγιέτ στην Τουρκία.