Την Τετάρτη 24/7 γιορτάσαμε τα 39ατα γενέθλια της ελληνικής
δημοκρατία με όλους όσους την αντιπροσωπεύουν να κάνουν δηλώσεις για την
υπερηφάνεια που νιώθουν που την αντιπροσωπεύουν επάξια τόσα χρόνια.
Πριν 39 χρόνια, το 1974 με άλλα λόγια που ήρθε στην Ελλάδα ο
κυνηγημένος μέχρι τότε Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο γέρος) υπό την σφαγή της Κύπρου.
Ένας Κωνσταντίνος Καραμανλής που θέλησε να το παίξει σωτήρας και να ζητήσει να
πάρει με χρυσά κουτάλια από τον λαό τότε
ότι δεν πήρε ο Παπαδόπουλος με τα όπλα και την επιβολή των στρατιωτικών νόμων.
Μετά από τόσα χρόνια μπορούμε πλέον να δούμε με τι λεφτά
αποκαταστάθηκε η Δημοκρατία στα 39 της χρόνια με τι νόμους, με τι δικαιώματα
και με τι ελευθερίες εξελίχθηκε. Ακούω πολλούς που μου λένε ότι «αν δεν είχαμε
δημοκρατία δεν θα είχες την ελευθερία να μιλήσεις και να εκφραστείς» ότι «με
την δημοκρατία απόκτησε ο λαός προνόμια και δικαιώματα, λεφτά, δουλειά».
Κοιτάζοντας τους νόμους που έχουν ψηφιστεί στις άπειρες κυβερνήσεις που έχουν
περάσει στα 39 χρόνια το πρώτο και το κύριο που βλέπω είναι νόμους που βόλευαν τους
ίδιους πολιτικούς είτε για το τότε παρόν είτε για το μέλλον και όχι τον λαό
αυτό καθεαυτό. Ο λαός είχε πάντα την απόλυτη ελευθερία επιλογής προσώπων που θα
τον αντιπροσωπεύουν(!) γι αυτό απ τα 39 χρόνια τα 30 ήταν Παπανδρέου και
Καραμανλής. Αλλά όλα αυτά δεν τα βλέπουμε ούτε επίσης ότι αν τολμήσεις και πεις
το αντίθετο απ αυτό που σου επιβάλουν όλοι αυτοί θα έχεις και τις ανάλογες
κυρώσεις. Ανεργία, τρομοκρατία, φυλάκιση, θάνατο. Αυτά όλα δεν τα βλέπουμε.
Ούτε τα «παιδιά» που τους προστατεύουν δεν τα βλέπουμε, ξέρετε, Χρυσή Αυγή.
Καλά παιδιά και με τρόπους! Ζούμε εδώ και 39 χρόνια το πολίτευμα της δημοκρατίας.
Καλά σαράντα λοιπόν. Και του χρόνου.
κουκουβάγια
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου